Darwin en Madeira
Charles Robert Darwin (Shrewsbury, 12 februari 1809 – Downe, 19 april 1882) was een Engelse autodidact op het gebied van natuurlijke historie, biologie en geologie.
De mythe over Darwin en Madeira
Darwin -Heeft hij Madeira Bezocht? De Feiten Volgens Dr. Thomas Dellinger
De overtuiging dat Charles Darwin Madeira bezocht tijdens zijn reis met de HMS Beagle is wijdverspreid. Echter, Dr. Thomas Dellinger van de Universiteit van Madeira stelt dat Darwin nooit voet op het eiland heeft gezet. Dit perspectief daagt de gangbare misvattingen over Darwins reizen uit.

De reis van de HMS Beagle
In december 1831 begon de HMS Beagle aan zijn historische expeditie. Op 4 januari 1832 naderde het schip Madeira. Helaas was Darwin op dat moment ernstig zeeziek en bleef hij in bed. Hierdoor kon hij het eiland niet observeren terwijl de Beagle zonder te stoppen voorbij zeilde. Dit detail wordt vaak over het hoofd gezien, wat heeft bijgedragen aan de misvatting dat Darwin Madeira heeft bezocht.

Het standpunt van Dr. Thomas Dellinger
Dr. Dellinger, professor aan de Universiteit van Madeira, benadrukt het belang van een correcte historische weergave. Hij wijst erop dat Darwins werk weliswaar veel natuuronderzoekers heeft geïnspireerd om Madeira te verkennen, maar dat Darwin zelf daar nooit onderzoek heeft gedaan. Deze verduidelijking corrigeert niet alleen de geschiedenis, maar onderstreept ook het belang van Madeira’s natuurlijke erfgoed, los van Darwins nalatenschap.
De unieke biodiversiteit van Madeira
Madeira kent een rijke biodiversiteit, vooral in de laurisilva-bossen. Deze oeroude wouden herbergen unieke flora en fauna, zoals het Madeiragoudhaantje en de blauwe Madeira-vink. Hoewel Darwins theorieën een kader bieden voor evolutie, vertelt Madeira’s bijzondere natuur zijn eigen verhaal over aanpassing en overleving.
Conclusie
Hoewel Charles Darwin een enorme bijdrage leverde aan de wetenschap, is het essentieel om te erkennen dat hij Madeira nooit bezocht heeft. Dit inzicht stelt ons in staat om Madeira’s unieke natuurlijke erfgoed op zichzelf te waarderen en een nauwkeurig begrip van historische gebeurtenissen te bevorderen.